VR1 stunt in Emmen.

Het was knokken vorige week tegen laag vlieger VVAK, en ook vandaag ging het knokken worden in en tegen Drenthina. Als oude bekende uit de tweede klasse is Drenthina is de huidige nummer drie van de competitie en heeft het voornamelijk na de winterstop de draad weer opgepakt. Op papier een bijzonder lastige pot voor ons als ‘laagvlieger’, maar voorgaande ontmoetingen lieten ons zien dat niets onmogelijk was tegen dit Drenthina.
Het was vooral zaak voor ons om de gedoodverfde eerste tien minuten de gelederen gesloten te houden en de koppies erbij te houden. We besloten dan ook eens een anders te beginnen dan anders en meteen volop in de aanval te trekken. De eerste de beste bal moest diep gaan en met de snelheid van onze spitsen moest er gevaar gaan komen. Meteen laten zien dat we hier komen om doelpunten te maken, in plaats van achterover te leunen en de tegenstander te laten komen. Een goed strijdplan zo bleek, de dames uit Emmen wisten niet wat ze overkwamen en hadden de grootste moeite met de druk die wij leverden. Het werd al snel duidelijk dat het viertal middenvelders van Drenthina niet opgewassen was tegen de drie vrouwen die bij ons op het middenveld te vinden waren. Met name door het doorstappen van Britt vanuit de voorstopperpositie, en de gasten die overal net een stap te laat waren, waren wij duidelijk de bovenliggende partij in de eerste minuten. Een corner van rechts werd door Inge scherp voor de goal gegooid, alwaar deze nog één keer stuiterde waar Britt de bal met het hoofd kon binnenwerken. Een verdiende 0-1 voorsprong binnen tien minuten. Niet veel later werd het zelfs nog gekker! We zijn constant in de aanval en uit zoveelste aanval kan Hesther de bal voorzetten, waar Sylke weer eens op de goede plek liep. Een speciale manier van scoren is ook scoren, met de onderbuik kon zij de bal binnenlopen. Niet veel later is de eerste drinkpauze en stonden we verbaast van en trots op ons eigen kunnen met 0-2 voor.
Dat de dames van Drenthina niet van plan waren om te verliezen was ons wel bekend. Is het niet nu, dan wel straks zullen ze mensen gaan doorsturen naar voren om ons het leven zuur te maken. Het liet vervolgens wel enorm veel ruimte voor ons om rond te spelen. In de volle ijver door te gaan op de bal, stapt Drenthina vaak dan wel verkeerd uit of te laat uit. Waar wij volop gebruik van willen maken. Achtereenvolgens komen Jeska, Inge en Hesther een teen te kort om de tegenstander vroeg definitief te knakken. Als zo vaak gebeurt, als die aan de ene kant niet valt, valt die aan de andere kant wel. Een mooi aangesneden pass vanaf het middenveld valt pardoes bij de Emmense linksbuiten, 1-2. Toch was er geen vuiltje aan de lucht. De rug werd meteen gerecht. Britt lost nog een venijnig schot op goal en ook Hesther word nog een keer gevaarlijk gelanceerd, maar het blijft 1-2 tot de rust.
De rust kwam en ging, want veel was er niet aan te merken op ons spel. Doorgaan en het koppie erbij houden. De tweede helft begon enorm rommelig. Niet zozeer om slecht voetbal, maar het spel lag veel stil, door met name blessures bij de thuisploeg. Het leek er zelfs bij tijd en wijlen op dat de thuisploeg al had opgegeven, het ging er te pas en te onpas bij liggen als het spel al stil lag. Een houding die ze duur kwam te staan, want na een minuut of 60 was er wederom weer veel ruimte. Danique, die een geweldige pot speelde debuterend op de midmidpositie, speelde zichzelf weer eens knap vrij en kon een vlijmscherpe pass geven op Hesther. Waar Hesther in de eerste helft oog in oog met de keeper nog verloor, liet ze nu een verdediger geblesseerd ver achter zich en tikte ze de bal heel beheerst langs de uitkomende keepster om hem vervolgens rustig binnen te tikken. Dit leek voor Drenthina het sein om alles op alles te gaan spelen. Eerst één extra verdediger naar het middenveld, en niet veel later nog één middenvelder door naar voren. Met vier spitsen werd er ‘oorlog’ gemaakt door de thuisploeg en met resultaat. De 3-2 werd 15 minuten voor tijd binnen geschoten uit een rommelige situatie.
Een dejavu van vorig seizoen ging door ons hoofd. Dit ging ons toch niet weer overkomen! Vorig seizoen werd het in de laatste minuut nog 3-3. Daardoor moesten de Emmenaren, mede dankzij ons nog de nacompetitie in, waardoor we vandaag wederom tegenover elkaar staan. Nu strijdt Drenthina tevens om nacompetitie, maar ditmaal voor promotie. Alles om voor te strijden dus. Ouderwets vrouwen en kinderen eerst. Een kopbal rakelings over en meerdere corners zeilen vlak voor ons goal langs, maar gescoord wordt er niet meer.
Eindelijk, de verdiende punten uit een duel tegen Drenthina! Sterker nog door deze overwinning staan we zelfs vierde in de derde periode en kruipen we weer plekje omhoog op de ranglijst, wie had dat gedacht aan het begin van dit seizoen. Volgende week staat alweer de laatste wedstrijd van dit tumultueuze seizoen op het programma: thuis tegen SVO BDE, na vandaag de nieuwe nummer drie van de competitie. Wij hopen natuurlijk van harte dat jullie ons volgende week om 14:30 komen aanmoedigen!
,

Geslaagde samenwerking tussen de vrouwenteams!

Het was een natte koude dag in december toen wij afreisden naar Oosterwolde. Alwaar wij binnen 20 minuten op 0-3 voorsprong hadden moeten staan, maar na 30 minuten de bal in ons eigen goal naar binnen zagen waaien. Laten we het er op houden dat het een lange reis terug naar huis was.

Een zeker appeltje hadden we dus nog wel te schillen. Maar de wassing is dun op de vrouwelijke velden van Bruchterveld. MO-17 moest het eerder op de dag met 11 meiden doen, 25+ leent graag wat speelsters bij Vr1, en ook wij hadden na wederom vervelende blessures en afwezigheid van de dames in de zorg nog maar 9 selectiespeelsters over. Gelukkig staan we samen sterk, waar Niek, Lara en Iris de MO17 ’s ochtends nog naar een knappe 1-1 tegen koploper HHC begeleidde, werd de auto daarna meteen volgeladen met Roos en Tess, nog in tenue, om in Bruchterveld de bespreking te verzorgen voor Vr1. Ook Marjolein, die zondagochtend nog fluitend 8 km zou gaan hardlopen, en Saskia van 25+ werden opgetrommeld om er toch nog een mooie selectie van te maken.

Zodoende verschenen er hier en daar wat verassingen in de basis opstelling. Britt offerde zich op voor keepster en Inge moest van linksvoor twee linies terug naar linksback. Ondanks dat begonnen we probleemloos aan de wedstrijd. Het was vrijwel meteen duidelijk dat wij het meeste balbezit en de meeste drang naar voren hadden. Bij tijd en wijlen lieten we ook bijzonder fraaie aanvallen zien, waarbij we elkaar goed in de voeten kunnen bedienen en de Friese dames compleet zoek spelen. De eerste kans was dan ook voor Danique, die zelf de aanval goed opzette op rechts. Ze twijfelt dan ook geen moment als ze van een meter of 25 de bal lekker ingespeeld krijgt. Iedereen zag de bal al in de lange hoek hangen, maar de vingertoppen van de sterke keepster van SJO konden de bal net genoeg pareren. Diezelfde keepster hield de gasten lange tijd vier overeind. Met onze aanvallende, opstomende backs komen de Friese dames maar weinig aan aanvallen toe, en hadden ze de grootste moeite op tijd een stokje te steken voor onze aanvallen. Zo ook over links, waar Ilse de bal op de hoek van de zestien van Hesther krijgt en deze rustig even vasthoudt. Hierna kan ze goed wegdraaien bij haar verdediger en de inkomende Saskia op maat bedienen. Haar streep wordt onderweg nog licht van richting veranderd en verdwijnt zo buiten het bereik van de keepster in de verre hoek. 1-0.

Ook in de tweede helft was Bruchterveld de beste ploeg op het veld, maar dit uitdrukken in doelpunten bleek toch lastig. 1-0 geeft toch net niet genoeg zitvlees om rustig bij achterover te leunen ook al speel je veel beter, want hij kan zomaar de verkeerde kant op vallen. Zo hield iedereen bij tijd en wijlen zijn hart vast als de bal wel een keer over de eigen verdediging viel. Ondertussen creëerden we er aan de andere kant lustig op los. Voornamelijk Ilse was hierbij vaak degene die vrij kwam voor de goal, maar haar schot werd tot twee keer toe onderuit de hoek geduwd door de Friese sluitpost. Ook Jeska maakte zichzelf nog eens goed vrij voor de goal, en ook Hesther vond de keepster nog eens op haar pad. 10 minuten voor tijd gooien we de wedstrijd dan toch in het slot. Een combinatie brengt de bal bij Hesther in de zestien, iedereen lijkt geduldig te wachten tot ze de bal binnen prikt, behalve Sylke. Sylke loopt ook de zestien nog binnen en Hesther ziet dit uiteraard en bedient haar goed.

Zodoende stond er een dik verdiende 2-0 eindstand op het scorebord na 90 minuten. Tijd voor een beetje rust en feestdagen tussendoor. De komende twee weken wordt er dus niet gevoetbald, daarna starten we de laatste 4 wedstrijden. Beginnend met een uitwedstrijd tegen de nummer drie van de competitie, Germanicus uit Coevorden.

 

Geen goud gevonden in Haren.

Na wat we gerust een heerlijke wederopstanding mogen noemen, was het doel voor vandaag duidelijk. Ook V.V. Gorecht uit Haren moest er aan gaan geloven, vorige week al op de ranglijst, maar nu dan ook op het voetbalveld. De thuiswedstrijd tegen de Groningsen was weinig memorabel en deed dan ook, ondanks het gelijkspel, bij weinig van onze meiden nog een belletje rinkelen. Niek had zijn huiswerk wel gedaan en wist ons te vertellen, dat Gorecht er vaak een zelfde speelstijl op na liet als wij. Afwachtend en vervolgens opbouwend.

Na een uurtje rechtdoor gassen op de snelweg was het in Haren bij 23ste villa linksaf naar sportpark de Koepel alwaar wij om 3 uur aftrapten met wederom om te beginnen de wind in de rug. We begonnen de wedstrijd erg voortvarend, binnen luttele minuten was het Hesther die zich het vijandig doelgebied in werkte. Waar zij vervolgens met pijn en moeite van de bal gezet kon worden door een verdediger. Zo leek er geen vuiltje aan de lucht, maar al snel sloeg het spelbeeld om. Gorecht was duidelijk meer aanwezig in de wedstrijd dan wij en zette sterk druk waar ze de kans kregen. Zo werden er veel ballen gewonnen, puur op inzet, door de thuisploeg. Dit maakte ons helaas niet wakker, want wij bleven slordig en te weinig aanwezig in de wedstrijd. Zodoende kwamen we veel aan het verdedigen, waar we over het algemeen altijd erg goed in zijn. Het uitverdedigen daarentegen bleek een ander verhaal. Na een klein half uurtje spelen wilden we voetballend uitverdedigen, maar zoals eerder beschreven waren de gastvrouwen erg actief in de duels, dit resulteerde dus in balverlies vlak voor de eigen goal. De dame in kwestie bleef rustig en schoof de bal in de uiterste hoek, 1-0. Met de wind in de rug konden we hier en daar wel een beetje de aanval vinden. Zo leken we nog net voor rust de aansluiting te gaan vinden. Na een goede combinatie op het midden kon de bal terug gelegd worden op Britt, die de bal prachtig naar de hoek leek sturen. Helaas stond de keeper daar net genoeg in de weg om te keren.

Na de rust ging het er allemaal niet makkelijker op worden. De wind was hard, en in vlagen nog harder, en blies ons recht in het gezicht. Als we al wat wilden gaan creëren moest dat met combinatie voetbal over de grond. Het kwartje viel helaas al vroeg de andere kant op. Een uittrap van Lara werd door een speler van Gorecht dankbaar aangenomen. Geholpen door de wind peerde ze die bal op goed geluk naar voren, en dat goed geluk kwam er. De bal stuiterde over Lotte en kwam op rand van de zestien waren de handige spits er net genoeg tegen aan kon lopen om de uitkomende Lara ook te passeren. Dit leek even de wake up call voor ons, want in een vlaag van goed voetbal kwamen we meerdere keren snel aan de andere kant van het veld, maar niemand kon de keeper helaas echt testen. Het begon ons allemaal tegen te staan en onvermijdbaar gemopper kwam over en weer. Het laatste kwartier kwamen we al bijna niet eens meer van de eigen helft, want ook de tegenstander had nu wel door dat we van achteruit wilde opbouwen en we dat eigenlijk alleen maar over rechts konden. Uiteindelijk mochten we dan ook van geluk spreken dat het enkel bij 2-0 bleef.

Na een poosje zweven, staan we nu weer met beide benen op de grond. Het moge duidelijk zijn dat weinig mensen vandaag hun gebruikelijke niveau behaalde en dat ook de alertheid in Bruchterveld was achtergebleven. Volgende week treffen we koploper Asserboys, die, met vier verloren wedstrijden, bijzonder matig uit de winterstop zijn gekomen. Een mooie kans om toe te slaan wellicht? Kom dat zien om 14:30 op sportpark de Noppenweide!

Ook Veendam aan zegekar VR1.

Sinds de winterstop lijkt de weg naar boven ingeslagen door onze Vrouwen 1. Onze dames, die net als vele ander teams bij de club, een vervelend begin van het seizoen kende, lijken de ruggen nu dan echt gerecht te hebben. Op bezoek in Veendam aan het begin van dit seizoen werd de eerst wedstrijd, en enige wedstrijd tot de winterstop, van dit seizoen gewonnen. Dat moet nu we in zo’n goede flow zitten vandaag gewoon weer kunnen.

Bij aankomst van de warming-up merkten we meteen al op, dat de gasten wat versterking had gevonden en leken ze nu een sterk team op touw te hebben. Zo hadden ook zij na de winterstop al flink wat goaltjes, en een aantal punten meegepakt.

Een straffe wind waaide ons in rug toen we om half drie aftrapten richting onze kantine. Het begon flink rommelig en Veendam had aanvankelijk dan ook het betere van het spel, hierin speelde wel wat zenuwen van onze kant. Veendam voetbalde de eerste 10 minuten betrekkelijk gemakkelijk richting onze goal, maar echt gevaarlijk leek de thuisploeg niet te kunnen worden. Het waren voornamelijk de door de wind gedragen corners van de gasten die ons af en toe even lieten zweten. Na een minuut  of 15 kwam bij ons de schwung er ook langzamerhand weer in, langs de zijkanten bouwde we mooie aanvallen op. Dit was dan ook de enige manier, want diepte passes waren zelfs voor onze racemonsters voorin haast niet af te lopen. Met een mooie combinatie over links, bereikte de bal Hesther die de actie naar binnen aan wilde gaan. Die daarbij onreglementair van de bal werd afgelopen. Sylke had dinsdagavond huiswerk bekeken, en dacht dat kan ik ook. Haar versie ging dan wel over de grond, maar was net zo effectief. Met nog een goede vijf minuten tot de rust leek er nog wel kans om er nog één bij in te prikken, want bij Veendam was het even zoek. Helaas, kregen we dit niet meer voor elkaar.

1-0 is nou bepaald geen lekkere buffer wetende dat je de wind tegen gaat krijgen. Al waren we er nog niet helemaal over eens of dit ons misschien wel eens kon gaan helpen. Misschien dat met wind tegen die ballen wel over de laatste linie konden vallen, of werd Veendam nu sterker met de wind in de rug. Het credo was in ieder geval om ver genoeg terug te zakken om eventuele lange ballen te kunnen opvangen. De gasten leken niet geleerd te hebben van onze les in de eerste helft, want het probeerde wellustig de lange bal te hanteren. Wat, net als bij ons, vooral resulteerde in veel ballen in de bosjes en ballen bij de tegenpartij. Zodoende krijgen wij wel veel tijd om zelf op te bouwen, wat goed lukte. We schoven meer en meer op naar de andere goal tegen de harde wind en regen in. Uit een ingooi speelde Daniek zich vrij binnen een afzienbare afstand van de goal, duidelijk een poging waard, of een geweldig uitgemeten voorzet? U mag het zeggen. Hoe dan ook aan het einde van deze bal stond wederom Sylke paraat om binnen te schieten. Veendam leek geknikt, binnen een mum van tijd volgde vele grote kansen. Achtereenvolgens lukte het Hesther, Inge en Jeska één op één, niet om de bal tussen de palen te mikken. We bleven zelfs lang genoeg op 2-0 hangen dat de thuisploeg er nog een man doorschoof om iets te forceren, wederom waren het vooral corners en onze eigen penibele momentjes die het nog even gevaarlijk leken te maken, maar al met al bleven we fier overeind. Luttele seconden voor tijd werd na vele uitgespeelde, grote kansen, dan toch eindelijk de verdiende 3-0 ook nog binnen gewerkt. Hesther die met de rug naar de goal de bal aangespeeld krijgt op de penaltystip, mocht uit de draai binnenschieten. Al had ze nog wel wat kunst en vliegwerk van de keepster nodig om deze over de achterlijn in de hoek te frommelen.

Een mooie ferme 3-0 op papier en weer drie punten in de broekzak, zodoende passeren we ook Gorecht op de ranglijst op basis van het doelpuntensaldo en, als we zo blijven spelen, volgende week ook op basis van punten. Volgende week leggen we namelijk de lange reis af naar het onderste puntje van Groningen op bezoek bij deze dames uit Haren.

Gesinus Hemmes uit Veendam, bedankt voor de foto’s!

,

Zakelijke overwinning Vr1

Vrouwen 1 mocht gister aantreden tegen de dames uit Marienberg. Een vriendschappelijke wedstrijd die al een poosje op het programma stond. De dames van Marienberg, uitkomend onderin de vierde klasse, hebben net als ons een jong team met zeker wat talent hier en daar, maar waar nog veel aan geslepen moet worden. Een mooie kans voor beide ploegen om eens wat andere tactieken uit te proberen. En dat moest ook, al dan niet noodgedwongen, aan onze kant, want we zaten vandaag niet breed in de verdedigers. Voor de gelegenheid werden Roos en Tess van de meiden ook uitgenodigd om een handje te helpen en zakte Inge twee linies terug om als linksback te fungeren.Beide ploegen hadden een zeer aanvallende insteek vanmiddag. Bijzonder opportunistisch gingen de dames van Marienberg van start met 3-4-3. Dit zorgde voor bijzonder veel drukte op het middenveld, waar Ilse dan ook veel vuil werk op moest knappen. Wat ze, zoals iedere week, weer sterk deed. De ruimtes lagen dan ook duidelijk aan de zijkant, waar we bij tijd en wijlen bijzonder fraai onder de hoge druk van de tegenstander uit voetbalde. Voornamelijk via rechts werd er veel gevaar gesticht door goed samenspel tussen Hesther, Sylke en Jeska. Na een goede twintig minuutje stond het dan ook 0-2, via Sylke en Hesther. Na een half uurtje werd er gewisseld en kwam Saskia, ook uit de oude doos opgetrommeld, erin. Die, alsof ze nooit weg was geweest, meteen weer gevaar stichtte met haar sierlijke baltechniek. De thuisploeg zette ondertussen gewaagd druk op de bal, maar waren niet bij machte om uitgespeelde kansen te bewerkstelligen. Na de rust was, met de wind en de zon tegen, hadden we zichtbaar meer moeite om zelf nog wat te creëren. De gastvrouwen waren voornamelijk op onze helft en het spel werd bijzonder rommelig af en toe. Hoe verleidelijk het ook is om in het spel van de tegenstander mee te gaan, wisten we ons na een kwartiertje weer te herpakken. Britt stormde op vanaf de laatste vrouw positie met een prima combinatie met Danique, om vervolgens Sylke nog eens weg te sturen. Die de één op één wederom keurig af maakte. Bijzonder effectief noemen we dat dan. Aan de andere kant moesten we inmiddels vaker corners weggeven, waarvan er één bij de tweede paal naar binnen waaide. Een mooie beloning voor Marienberg dat hard werkte. Vijf minuten voor tijd leek Marienberg zelfs de aansluitingstreffer nog op de voet te hebben. Tussen wal en schip verkerende trok Lara aan de noodrem, met een penalty als gevolg. De eerste inzet werd gekeerd en kwam via de rebound op de lat terug de zestien in, waar vervolgens opnieuw een overtreding werd begaan met nog een penalty als gevolg. Maar, ook deze strafschop werd niet benut, en zo werd de wedstrijd met een 1-3 eindstand beëindigd. Misschien niet de mooiste, maar wel al weer de derde overwinning op rij. Een fijne reeks om onder de riem te hebben met het oog de belangrijke wedstrijden tegen de nummer 11 en 9 de komende twee weken. Volgende week trappen we thuis om half 3 af tegen Veendam 1894, kom dat zien!

,

vacature: trainer VR1

Omdat Niek Welleweerd aangegeven heeft dat hij gaat stoppen als trainer van VR1 aan het eind van dit seizoen, zijn we op zoek naar een nieuwe trainer voor onze VR1 selectie.

Mocht je geïnteresseerd zijn of iemand weten die belangstelling heeft laat het dan weten aan Alwin Huisjes of Marjolein Evers.

In de bijlage vind je de vacature.

En weer 3 punten voor Vr1

 

Na de bevrijdende overwinning van vorige week, stond vandaag de wedstrijd tegen rode lantaarndrager Achilles 1894 op het programma. De dames uit Assen hadden 1 punt achter hun naam, gewonnen in de wedstrijd tegen, u raadt het al, ondergetekenden. Sindsdien konden de gasten van vandaag maar moeilijk meekomen in de derde klasse. Als kers op de taart hield de trainer er op vrijdagavond 23:00, voor de belangrijkste wedstrijd van het seizoen, mee op.
De inzet voor beide teams was namelijk hoog, Achilles kon de laatste strohalm naar de aansluiting omhoog pakken en voor ons stond een bijna zeker uitsluiting van directe degradatie op het spel.
Een laag zonnetje en een aangenaam temperatuurtje hingen over het veld toen we mochten aftrappen. Het was duidelijk even aftasten van onze kant, zo lieten we de gasten de eerste pogingen doen om het ons lastig te maken. Tot echt gevaar kwam dit gelukkig niet, relatief gemakkelijk konden onze verdedigers handelend optreden om vervolgens de tegenaanval op te gaan bouwen. Het is toch altijd heel verleidelijk om in het spel van je tegenstander mee te gaan. Zo werd het al met al een rommelige eerste helft op een hobbelig veld. Na de gasten wat geploeterd te laten hebben namen we het initiatief zelf over. Er werd kort op de man verdedigd en veel balbezit gecreeerd en hier en daar ook aardige aanval opgezet. Veelal was het Kaylee die op rechts weg kon, maar dit leverde telkens net niets op. Uiteindelijk werd het Britt die zelf via de combinatie een aanval opbouwde en via de ééntwee met Hesther de verdiende openingstreffer kon maken. We leken wat rustiger te gaan voetballen en verdiende zeker nog wel een tweede goal voor de rust, maar die kwam er niet. Zoals zo vaak dit seizoen gaven we hem aan de andere kant wel weg. Dus met een enigszins teleurstellende 1-1 gingen we de rust in.
Met de zon in onze rug en een aanvallende wissel begonnen we de tweede helft. Met Sylke op rechts kwam er meteen een boel gevaar richting de Assense goal op gang. Als een geoliede machine maakte Kaylee en Sylke prachtig ruimte voor elkaar op de, toch al veelal vrije, meters aan de rechterkant. Nadat de voorzet van rechts al een aantal keer niets opleverde besloot Sylke om maar eens zelf naar binnen te kruipen met de bal aan de voet. Zij vond tot misschien wel drie keer toe de goed gepositioneerde keeper op haar pad. De bal werd voor het eigen doel slecht uitverdedigd waar Hesther de bal bijzonder atletisch kon binnenwerken, een echt flipperkastdoelpunt. Een kleine tien minuten later maakte we de wedstrijd helemaal af. De vanuit Groningen ingevlogen Tamar drukte, niet voor het eerst vandaag, goed door op de back, claimde balbezit en zette vervolgens Kaylee vrij voor de één op één met de keeper, die op haar beurt koelbloedig afmaakte.
Met tien vrouw van het huidige dames 1, wat hulp van de toekomst, Tess en Tamar, en een zekerheidje uit het verleden, Marjolein, wonnen we de eerste wedstrijd uit een reeks belangrijke partijen en schuiven we een plekje omhoog in de ranglijst. Over twee weken staat de thuiswedstrijd tegen de nieuwe nummer 11, Veendam 1894, op het schema. Kom dat zien!
,

Vr1 als wervelwind voorbij De Weide

Het was een lange en zware eerste seizoenshelft voor onze vrouwen. Dat het allemaal gewoon net niet wou lukken is een understatement. Één ding wilden we allemaal echt niet en dat was nog eens degraderen. Om dat te voorkomen moet er nu wel wat gaan veranderen.
Na een sterke oefenpartij tegen hoogvliegers St. Meppel/Alcides vorige week hadden onze dames de goede moed erin. Als we datzelfde spel deze week weer op de mat kunnen leggen dan moeten we het middenmoter De Weide Vr2 moeilijk kunnen gaan maken. Het enige wat ons nog in de weg stond waren de elementen. Een stevige wind woei schuinlinks over het knollenveld ergens achterin het mooie sportcomplex van De Weide.
Al het voetballend vermogen van beide partijen leek met de wind ook weg gevlogen te zijn. Ouderwetse scrimmages met drie/vier man op één bal, complete mis peren en veel te korte passjes waren het beeld van de eerste 5 minuten. Zo was het binnen 2 minuten 1-0 voor De Weide. Dit leek de wake up call voor onze meiden, we ging rustiger voetballen en lieten de strijd met de wind even links liggen. We schoven naar het doel van De Weide. Net voorbij de middenlijn was het Ellemijn die de bal veroverde en vervolgens met een ware Ellie-actie de bal vrij speelde. Vervolgens speelde ze nog drie pionnetjes uit en liet ze ook de keeper kansloos, 1-1. Een ware omslag, we vonden steeds makkelijker onze voorhoede. De wind in onze rug konden we inzetten om onze snelle spitsen te lanceren. Een onoplettend moment in de Hoogeveense verdediging luidde de 1-2 in. Een lange bal van Lara kwam bij Kaylee terecht, die vond de razendsnelle Inge links van zich. Inge bleef koel en ronde af. Nu hadden we de smaak te pakken. Vlijmscherpe steekpasses regen de verdediging van de thuisploeg, die veelste ver van de eigen goal speelde, open. Met assists van de sterk spelende Ilse, en nog één van Kaylee mocht Inge nog twee keer alleen op de goal af om loepzuivere hattrick op haar naam te zetten. Met een comfortabele 1-4 mochten we thee gaan drinken.
In de kleedkamer realiseerde we allemaal dat deze wedstrijd nog alle kanten op kon gaan, want de wind ging het ons nu erg lastig gaan maken. Het strijdplan was duidelijk. Laatste vrouw, Lotte, een x aantal meter achter de eigen verdediging voor het nodige opknap werk en hopen op een goede counter. En lastig hadden we het, maar er werd gestreden. De wind werd naarmate de wedstrijd vorderde alleen maar sterker en het werd ons bijzonder lastig gemaakt om van de eigen helft af te komen. Toch maakten we het onze tegenstander enorm lastig om tot echte kansen te komen. Eenmaal kwam de Hoogeveense spits tot een schot, deze vloog, gedragen door de wind, prachtig in de kruising. Nog een half uur hielden we onze poot stijf en de gelederen, bij tijd en wijlen met de grootst mogelijke moeite, gesloten.
De ontlading was dan ook groot toen het laatste fluitsignaal daar was. Eindelijk konden we de punten weer meenemen, en verdient ook. Er werd hard voor elkaar geknokt en gestreden. Met drie punten in de zak en geheven hoofd gaan we beginnen aan een reeks belangrijke wedstrijden tegen directe tegenstanders onderin de derde klasse. Volgende week trappen we om 14:30 thuis af tegen rode lantaarn drager Achilles uit Assen, komt dat zien!

Vrouwen 1 weer met lege handen

Na de verloren wedstrijd vorige week tegen koploper Asser Boys VR1 stonden onze dames afgelopen zaterdag tegenover de dames uit Pesse. Een, naar verluid, jonge ploeg met veel voetbal. Iets waar wij met vorig seizoen nog in het achterhoofd normaal goed tegen voetballen.

En zo begonnen we ook. De dames uit Pesse wisten niet wat ze overkwamen toen wij in de tien minuten duidelijk het overwicht hadden. Er werd goed gevoetbald en hier en daar zelfs een kans gecreëerd. Voornamelijk uit de daarop volgende corners lieten we de gasten even zweten. Helaas wisten we de bal er helaas niet in te werken.

Na een minuut of 15 moest een van de Pessense het veld ruimen met een flink ei op haar jukbeen, na een botsing met onze bikkelharde Danique. De vervanger die gasten in petto hadden bracht duidelijk een nieuwe schwung in het elftal. Het spel werd sneller en wij schakelden niet mee op dit tempo. Opeens leken er telkens een vrouwtje te veel op het middenveld te lopen. Lang leek het er op dat we de eerste helft schadeloos zouden doorkomen. Helaas, bleek dit niet het geval. De laatste corner voor de rust werd bij de tweede paal hard ingekopt door de gasten.

In de rust werd maar eens duidelijk uitgelegd hoe de 4-4-2 van de gasten op te pakken. En als wij het spel van het eerste kwartier weer konden oppakken dan was het ook nog lang niet gespeeld.

Ondanks dat we gefocust en sterk uit de kleedkamer komen, zijn het de gasten die ons nog maar eens op de feiten drukken. Een afvallende bal van links word niet goed verwerkt, de bal komt voor waar een van de aanvallers van Pesse vogelvrij stond om de bal binnen te schieten. Dit was meteen ook het laatste wat Pesse nog van zich liet zien die middag, want de gehele tweede helft was duidelijk voor ons. Fris in het veld gekomen is het Sylke die zich een weg dwars door de verdediging slalomt en dan bal keurig in het netjes schuift. Velen kansen volgen, maar achtereenvolgens krijgen Jeska, Ilse en Brit de bal niet in het net achter de keepster van Pesse.

En zo staan we, na 44 minuten volle controle op het veld, weer met lege handen. Wat waren trots op elkaar dat we tot de laatste minuut geknokt hadden, maar wat baalden we dat het weer niet gelukt was. Dat alles gaan we zaterdag in positieve kracht omzetten onder in Groningen tegen de dames van Oostenburg.

,

Te weinig loon na werken VR1

De start van het seizoen was niet altijd even gelukkig, maar het getoonde spel gaf iedere week toch weer wat hoop. En na de heerlijke, bevrijdende overwinning van vorige week gingen onze dames deze week met goede moed de wei in.

Deze goede moed was ook duidelijk te merken in het spel, de bal werd met vertrouwen rond gespeeld en de duels werden fel aangegaan. Ook de dames uit Haren hadden een plan van aanpak en hier en daar de kwaliteiten om het ons lastig te maken. Zo ging het in de eerste 20 a 30 minuten dan ook aardig gelijk op. Het spel word voornamelijk op het middenveld gespeeld en kansen zijn er nog niet echt, met een lichte overhand voor de thuisploeg. Het uitdrukken daarvan, zo blijkt later, is echter een probleem.

Een kwartier voor rust nemen we het overwicht duidelijk meer over. Meer en meer weten we middels goede combinaties over de zijkanten de bal voor de goal te gooien, alwaar de keepster van de gasten sterk alle vijandige ballen in haar vijfmetergebied oppikt. Behalve een mooie kopbal van Lotte worden er helaas geen enorme kansen gecreëerd in de eerste helft.

Na wat thee en een ietwat slome start van de tweede helft pakken we het daarna serieus op. De dames van V.V. Gorecht worden meer en meer gedwongen tot verdedigen en/of wegwerken en de kansen op de openingstreffer worden groter en groter. Terwijl de minuten wegtikken, knijpen de toeschouwers hun handjes steeds wat verder dicht, want hij valt maar niet. De wedstrijd word alsmaar meer op de helft van de tegenstander gespeeld, wat ook betekent dat er veel ruimte komt achter de eigen verdediging. Zo erg als we zuchten als de bal er wéér eens niet in gaat, zo groot is ook de verlichting als de bal aan de andere kant ook tot twee keer toe met grof geschut weggewerkt moet worden. De vermoeidheid speelt duidelijk parten aan beide kanten, dit gaat duidelijk ten kostte van de nauwkeurigheid. Daar komt nog eens bij dat de tijd ons in de nek hijgt. We verdienen deze drie punten zo overduidelijk. We klampen ons vast aan een corner in de dying seconds. Wederom een goede corner van Inge die land bij de eerste paal, waar de inzet nog gekeerd kan worden door een Haars been. De rebound word van dichtbij nog eens hard op de lat geknald, maar de bal passeert de lijn niet meer deze wedstrijd.

Daar staan we dan, een hele lekkere wedstrijd gespeeld, maar te weinig loon na werken. Wederom veel goede moed om mee te nemen naar de volgende wedstrijd, dat is ook wat waard. Die hebben we namelijk zeker nodig volgende week op bezoek bij koploper Asser Boys Vr1.