Waar het derde doorgaans verschillende dingen tegenkomt die het decor vormen voor hun strapatsen, was het afgelopen zaterdag tijd voor een heel ander onderwerp uit de wereld van comfort en ontspanning: slapen. Of beter gezegd, matrassen. Want wie ooit gedacht had dat een voetbalwedstrijd op kunstgras ook daadwerkelijk als een voetbalveld aanvoelt, kwam op sportpark De Boshoek bedrogen uit. Het veld waarop HHC 10 haar wedstrijden afwerkt, bleek namelijk verdacht veel weg te hebben van een showroommodel van Auping. Bij iedere sprint veerde het kunstgras mee alsof men zojuist een proefligsessie van twintig minuten had geboekt. Het zogenaamde PurePT-kunstgras voelde meer als een mosrijke wellnessvloer dan als een sportondergrond. De bal stuiterde alsof hij eerst even een dutje deed en ook de enkels werden voortdurend herinnerd aan het feit dat comfort soms ten koste gaat van stabiliteit.
We houden de wetenschappelijke lijn van vorige week even vast. Onderzoek zal ongetwijfeld ooit aangetoond hebben dat slapen essentieel is voor herstel, maar zaterdag leek het derde alvast een voorproefje te krijgen van een compleet nieuwe theorie: velden die aanvoelen als een matras leiden tot beter voetbal. Of, zoals men in de slaapkamerbranche waarschijnlijk zou zeggen: Auping nights, better plays.
Wie al wel wakker was, maar prima voldeed aan het spreekwoordelijke ‘slaperig’ zijn, was Thijmen. Het was zo tegen 12:00 dat het derde op het terras bij HHC neerplofte. Aftrap 12:30. Het was Jappe die wel scherp was en zich opeens afvroeg waar de wastas was. Die hij immers nog niet had gespot. Korte rondvraag en Thijmen schoot ‘wakker’. Vergeten, onze tenues stonden nog ergens tussen Venebugge en Hardenbergherveld. Voor de boetepot een goede dag: +100 pesos voor het vergeten van de wastas.
Donderdagavond konden we krap an een selectie op de been krijgen. Alle boeren, tuinders en buitenlui uit Bruchterveld kregen de vraag of ze in plaats van hun eigen grasland bewerken voor deze zaterdag het derde eens zouden willen helpen om dat mooie kunstgras in Arnbarg even te bewerken. Allereerst resulteerde dit in weinig succes, totdat in de loop van de vrijdag de wedstrijd van ’t twidde deruit werd gegooid. De snoepwinkel kon los voor het derde: spelers lagen voor het oprapen. 3 heren kregen van het derde een keer de kans om het Container Hardenberg tenue te mogen dragen. Fervent pingelaar Boaz (Mo) Ramaker, de Witte Keniaan en boerenpummel Richterink waren de gelukkigen. Een goed gevuld derde maakte dus de grote oversteek, over het kanaal en de Vecht, naar Hardenberg.
Zo net voor de aftrap aan kwam HHC 10 met een puik idee: drinkpauzes! HHC akkoord, wij akkoord, leek beklonken. Maar niks was minder waar, de scheids vond het hier niet warm genoeg voor en was duidelijk: Keine Getränkepause! Tevens zouden we volgens El Arbitro dan ook in de knup komen met HHC 2 die na ons op het fantastische veld mocht aantreden, maar dit bleek na afloop een kulreden.
De wedstrijd begon rustig, we drongen meteen ietwat aan maar konden nog niet echt een vuist maken. Tot de 7e minuut, de Witte Keniaan met ingetapete knieën wist met een harde krulbal de binnenkant van de paal te raken, om vervolgens de bal in het linkerzijnet te zien belanden. 0-1. Het zal een kwartier later geweest zijn dat huurling Boaz het net ook wist te vinden. Vanaf een afstand van net iets meer dan 16 meter wist ie de bal perfect de rechter bovenhoek in te sturen. Een goal waarvan menig supporter zei dat wij dat bij het derde nooit zelf hadden gekund. Jammer maar waar. Het was Boaz die een kwartier na rust wederom het net wist te vinden. Dit keer op een manier waarmee hij bekent is. Pielen, pingelen, prutsen en à la Suárez er toch door komen, nog ff om het keepertje heen en binnentikken. 0-3! Per pardoes begonnen de kampioenskriebels dan toch weer de boventoon te voeren, beetje gek want de kampioen is al gekroond in de 6e klasse-41 zaterdag. HHC deed nog een klein steekje terug met de 1-3, maar daar bleef het ook bij. Eindstand 1-3.
Boaz zou die dag zijn afscheidswedstrijd spelen en had al voordat de wedstrijd van het 2e werd afgelast aangegeven met ons mee te willen doen. Dat waarderen we, net als al zijn eerdere inzetten voor het derde. Dit werd door Karin & Co bedankt middels een leuk pretpakket. De champagnefles die daarin zat verloor tijdens de seizoens afsluiter al z’n kurk en kort daarna de inhoud. Ja mensen, dat eindfeestje ging weer mooi. Tactiek? Bult Bier! Doorgaans meer bier dan balbezit.
Enfin, het einde van het seizoen nadert dus. Door deze winstpartij is het derde nu 7 wedstrijden op rij ongeslagen (5W2G). Met nog 2 wedstrijden te gaan tegen de nummers 7 en 9 is een reeks van 9 niet compleet ondenkbaar. De nummer 2 staat nog 2 punten los van ons en daarmee is een 2e plek ook nog niet uit het zicht! Zaterdag is er besloten dat elke top-3 plek een platte wagen verdient. Dus daar zult we ons best voor gaan doen. U kunt daar aan bij dragen, graag zelfs. De laatste twee potten spelen we thuis:
- Zaterdag 16 mei om 12:00 tegen EMMS 3
- Zaterdag 23 mei om 12:00 tegen HHC 9
Wees der bij, wij zult goed in de gaten houden wie daar allemaal bij is en een deel van deze trouwe supporters belonen met een plekje op de wagen (mochten we in de top-3 eindigen).
Wat presteert het derde toch heerlijk dit seizoen. Zowel op als buiten het veld. De ongeleide projectielen hebben eindelijk hun gravitatiepunt gevonden. Het is wachten op de inslag en de daarbij horende BIG BOOM (een kampioenschap).
Aantal toeschouwers 11
