Als u de Broekdijk afrijdt, komt u aan de ene kant uit op de Verlengde Broekdijk. Als u aan de andere kant te ver doorrijdt, komt u terecht in het Kanaal Almelo-De Haandrik. Stel dat dit gebeurt met een boot achter de auto, dan kunt u de motorboot, na een gelukte trekstart, 7.8 kilometer stroom afwaarts varen. Als u op 7.7 kilometer de mast uitklapt, zult u op het punt van 7.8 kilometer trammelant krijgen bij het onderdoor willen gaan van de Steensteegbrug. De brug die door heel Gramsbergen wordt gebruikt om op sportpark ’t Hoge Holt te komen. Alsof toeval bestaat, ook het sportpark waar het derde op 18 april 2026 om 14:30 mocht opdraven tegen Gramsbergen 7.
U herkent het wel: eenmaal aangekomen op het terrein van de tegenstander gaat men eerst op zoek naar de toegewezen kleedkamer en naar welke grasmat die dag het slachtoffer wordt van ploegwerkzaamheden, beter bekend als onbesuisde slidings. Nadat u met de mast al tegen een brug hebt aangezeten, bent u natuurlijk helemaal klaar met die bruggen. Alles gedacht te hebben gehad, mocht u, als u in het derde van Bruchterveld had gespeeld, zaterdag nóg een brug over. Het gevreesde bruggetje (foto onderstaand), want als je die over moet weet je dat je in de middle-of-nowhere de wedstrijd mag gaan spelen. Het is zo afgelegen dat de vraag of je eigenlijk niet in Holtheme speelt een legitieme is.
Het zal rond 13:40 geweest zijn dat het derde via dit bruggetje richting de kleedkamers liep. Ook dit keer ging het uitdelen van de tenues voorspoedig. Ze zaten immers op volgorde in de tas. We speelden weer op een fake-mat, kunstgras, in Grambarn omstreken bekent als de ‘CF-Kunststof-Arena’.
Op voorhand een wedstrijd die eigenlijk gewonnen moest worden, maar het was de eerste wedstrijd zonder Veltink. Zijn plek werd ingevuld door de Otten uit Engeland. Dat op voorhand moeten winnen werd daardoor toch wat minder vanzelfsprekend. Het eerste deel van de wedstrijd werd er in de basis prima gevoetbald. Het gebrek aan rust aan de bal maakte dat we nooit echt doorkwamen. Toch wist Rik in minuut 25′ op de juiste plek te staan en de keeper van Gramsbergen te verslaan. De 0-1, waarna we weer terugvielen in het patroon van daarvoor. Tot rust bleef de stand dus ook ongewijzigd. Iets voor rust kwamen we nog wel met 4 man door, tegen alleen de keeper. Op onverklaarbare wijze wisten we deze kans om zeep te helpen.
In de rust werden Annie, Ros-Meister en Mr. Zonnesteek gebracht voor Meijerink, vakantie-trucker en Mr. Tiddy. De laatstgenoemde kreeg de vlag in de handen gedrukt om even rustig uit te kunnen lopen. Iets wat nodig werd geacht sinds er voor hem op zondag nog een hardloopwedstrijd stond te wachten. Verkeerde prioriteiten, dus die worden afgestraft met het toewijzen van de vlaggers-functie.
Het eerste kwartier na rust zaten we, denk ik, met gedachte nog bij de hypothetische schade die aan de Steensteegbrug was toegebracht. De 1-1 en 2-1 vlogen ons om de oren. Zal het vlaggenschip uit Bruchterveld dan toch averij oplopen en ten onder gaan? Goed stuurmanschap is wat nodig was. En dat kwam, de kapitein (Captain) wist het tij te keren. Na een goede bal van Annie (uut de bochte) Otten werd de bal door Huisjes Senior tegen de touwen gevuurd. Alsof een oorlogsschip een kanon afschiet: BOEM! De ‘1’ voor Bruchterveld werd veranderd in een ‘2’. Het leek wel alsof La Niña precies op dat moment de omslag had gemaakt naar El Niño en dit stromingseffect doorwerkte op ons vaarwater. Met de stroming mee kwam er een stortvloed aan kansen. Thijs wist in 10 minuten tijd de 2-3 op aangeven van vakantie-trucker en de 2-4 binnen te werken, Nog geen 5 minuten later in minuut 86′ mocht de aangever van de 2-3 de 2-5 maken. Vlak daarvoor had Mr. Tiddy de 3-4 voorkomen door de vlag in de mast te hangen. De scheids wou hier eerst niet aan geloven of zag het niet. Dat laatste zou kunnen, omdat die mast natuurlijk op de heenweg een klapper had gemaakt tegen het brugdek. Mr. Tiddy bleef resoluut staan en wist de scheids te overtuigen van wat hij had gezien. Geen aatsluitingstreffer voor Grambarn dus. Gauw daarna was het ook klaar: 2-5 overwinning op Grambarn dus!
Met deze overwinning wordt onze reeks van ongeslagen status uitgebreid naar 5 wedstrijden. Daarmee staan we nu op plek 5 in de competitie. Met nog een paar belangrijke wedstrijden zou een 4e plek en misschien zelfs nog een 3e plek mogelijk zijn. Volgende week staat nummer laatst Hardenberg ’85 op het programma. We zult wel weer zien hoe dat gaat lopen. Voor nu vaart het vlaggenschip nog ongehinderd door: “Ahoy! Koers houden en volle kracht vooruit!”
Aantal toeschouwers: 16
